Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εternal damnation




Συνεχώς παρατηρώ πως όλα στη ζωή μου κατά έναν παράξενο τρόπο συνδέονται μεταξύ τους!Χωρίς καμία λογική όλα κάνουν έναν κύκλο ο οποίος συνεχίζεται και με κυκλώνει απειλητικά.Πράγματα που είχα πει στο παρελθόν αναιρούνται με γεγονότα που δεν φανταζόμουνα πως θα συνέβαιναν ποτέ.Όντως συμβαίνει ή αρχίζω να τρελαίνομαι?Σας έχει συμβεί και σας έτσι?


Ο κόσμος είναι πραγματικά πολύ μικρός και με πνίγει!Εκεί που πάω να γλιτώσω πάντα κάτι γίνεται και με βάζει στο παιχνίδι απορημένη για το τι στο καλό έχει συμβεί..Μαθαίνω πράγματα που ποτέ μου δεν φαντάστηκα πως θα ήξερα,γνωρίζω ανθρώπους-καινούρια πνεύματα-που συνδέονται συνεχώς μεταξύ τους με παράλογα γεγονότα!Το θέμα είναι ότι πολλοί υποστηρίζουν ότι εγώ το κυνηγάω ΚΙ ΟΜΩΣ!Έρχεται τελίως απρόσκλητα και πάλι όλα ανακατατάσσονται και παίρνουν νέα μορφή!Μια όψη παράξενη την οποία ακόμη δεν μπορώ να τοποθετήσω σε κάποια όρια!


Δεν είναι τυχαίο που η σελίδα λέγεται κύκλος!Τον ζω αυτό τον παραλογισμό ή είναι όντως η πραγματική ζωή?Στην ροή αυτού του κύκλου συναισθήματα παγώνουν και ζωντανεύουν συνθλίβοντας κάθε ίχνος λογικής!Η ψυχή (ποιά ψυχή) κανιβαλίζεται απο τις εναλλαγές συναισθημάτων που είναι ανελέητες..Σκέφτομαι -Πότε θα σταματήσει?- Μπορώ να το δώσω το τέλος εγώ δίνοντας μία και διαλύοντας τον κύκλο που με τόσο κόπο με αρρώστησε?Αφού και εγώ η ίδια δεν ξέρω εαν τελικά θέλω να τον διαλύσω ή τον έχω όντως αγαπήσει..Όχι με την γλυκιά αγάπη που θυμίζει καλοκαίρι αλλά με μια παρανοική αγάπη που τα κοκκινισμένα μάτια της στάζουν αίμα και είναι έτοιμη να καταστρέψει και να τσακίσει οτιδήποτε πειράξει "το αντικείμενο του πόθου της".Ίσως αυτό με εξαντλήσει όμως ελπίζω ότι όλα θα βρουν τον δρόμο τους κάποια στιγμή!


Ο κύκλος έχει ακαθόριστο χρώμα και αίσθηση!Μεταλάσσεται ανάλογα με τους ανθρώπους και τα γεγονότα που τον συνεχίζουν και μαζί του αλλάζω και'γω!Τι είναι τέλος πάντων αυτός ο "κύκλος"?Είναι μια κατάσταση ή μήπως ο κύκλος είμαι εγώ η ίδια?

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Back in the game (?)

Το να γράφεις, είναι φαινομενικά απλό και ακίνδυνο. Η πραγματικότητα διαφέρει κατά την γνώμη μου. Για μένα η συγγραφή ήταν κάτι οριακά ψυχοφθόρο και δύσκολο. Κάτι το οποίο λειτουργούσε σαν μια ανακύκλωση των ατυχιών της ζωής μου και των λάθος επιλογών, με μια μεγάλη δόση εφηβικών ανησυχιών που με καθιστούσαν εκνευριστικά καταθλιπτική. Κακά τα ψέματα, για να γράψεις πρέπει να είσαι ή δυστυχισμένος ή υπερβολικά χαρούμενος, και καθώς το δεύτερο δεν είναι της μοδός, κάποια δίοδο πρέπει να σκεφτούμε κι εμείς, για να σας ενοχλούμε με τα σώψυχά μας. Ναι, μην μου πεις, ξέρω. Η θλίψη, είναι ελκυστική, τα έχουμε πει αυτά και τα έχουμε εμπεδώσει, αηδιαστικά πολύ με τις επιλογές μας, εμπλεκόμενοι στο δίπολο ηδονής - οδύνης. Η προσπάθεια να ξεκινήσω πάλι, να εκφράζομαι γραπτά μου δημιουργεί τρομερό άγχος. Διαβάζοντας ό,τι έχω γράψει στο παρελθόν εντοπίζω τόσο μεγάλες διαφορές, που δεν είμαι σίγουρη αν θα μπορούσα να το αντιμετωπίσω ξανά στο μέλλον. Κάθε κείμενο, ξερνάει πάνω μου τόνους ανασφάλεια...

Μπέρδεμα

Μπερδεύω και μπερδεύομαι. Συμμετάσχω και διατηρώ μπερδεμένες καταστάσεις. 'Ομως, πότε μια κατάσταση θεωρείται μπερδεμένη? Ποιός την κάνει μπερδεμένη και κυρίως πώς ξεμπερδεύεις το κουβάρι? Εγώ μπερδεύω, εσύ μπερδεύεις, αυτός μπερδεύει, εμείς μπερδευόμαστε κι εγώ... εγώ μπερδεύομαι για όλους σας μαζί! Απλά, γρήγορα κι ανεξέλεγκτα. Κανείς δεν έχει διάθεση να ξεμπερδέψει, όμως τίποτε. Βέβαια, είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε πως το μπέρδεμα είναι απόλυτα υποκειμενικό, ιδιαιτέρως στις ανθρώπινες σχέσεις. Το δικό σου το μπέρδεμα δεν με αγγίζει. Μου φαίνεται ανούσιο και χαζό. Είναι εύκολο να το ξεμπερδέψω, καθώς εγώ δεν μπλέκομαι με σας, είμαι ο παρατηρητής σας. Κι όμως δεν ξεμπλέκεσαι έτσι εύκολα, έτσι? Μπορώ να σου δώσω εκατοντάδες λύσεις στον γρίφο σου, μα εσύ να μένεις πιο μπερδεμένος από ποτε. Η πολυπλοκότητα της απλής σου κατάστασης απορροφάει τα πάντα και η λογική λακίζει. Αντίστοιχα όσον αφορά το δικό μου μπέρδεμα, όταν το ξεγυμνώνω και το αναλύω, φαντάζει τόσο εύκολο κι απλό ν...

Let the game begin.

Σιχαίνομαι πολλά πράματα.Από το κοτόπουλο μέχρι την αμηχανία σε μια πρώτη συνάντηση.Περισσότερο όμως,αρχίζω να αποστρέφομαι το ανθρώπινο γένος.Φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις και τώρα που το καλοσκέφτομαι ίσως απλά να μας λυπάμαι.. Δεν ενοχλούμαι από τα κλασσικά όπως η κακία και το ψέμα..ε αυτά τα μπούχτισα,έπαθα ανοσία..Το πιο νοσηρό απ'όλα είναι το παιχνίδι που γουστάρουμε να παίζουμε με τους υπόλοιπους ανθρώπους.Βρίσκουμε ένα υποψήφιο θύμα ασθενέστερο από εμάς ψυχικά συνήθως και τσάαααααακ είμαστε έτοιμοι να εκτοξεύσουμε κάθε κόμπλεξ και ανασφάλεια μας πάνω του. Έτσι, οι ανθρώπινες σχέσεις μετατρέπονται σε πεδία μάχης.Οι "αντίπαλοι" οπλίζονται με τις χειρότερες αναμνήσεις τους και ό,τι απωθημένο έχει μεγαλώσει μέσα τους και έχει σαπίσει,και..ας επικρατήσει ο καλύτερος!Ο πιο αναίσθητος ή καλύτερα ο πιο καταπιεσμένος κερδίζει..και όποιος τολμήσει να αισθανθεί χάνει αυτομάτως.Η ευχαρίστηση κάθε φορά που μία μάχη κερδίζεται από κάποιον από τους δύο κατά την διάρκεια το...